Verslavingszorg

“Na een zorgeloze jeugd heb ik mijn legerdienst van 8 maanden gedaan. Hier heb ik erg veel gedronken. Vóór deze periode dronk ik enkel bij het uitgaan. Na mijn legerdienst heb ik nog een jaar thuis gewoond en bleef daar regelmatig drinken en door het gemopper van mijn ouders ben ik dan alleen gaan wonen. Toen is het drinken echt problematisch geworden. Ik dronk dan vaak wijn en porto en af en toe een fles whisky. Toen leerde ik mijn vrouw kennen en het drinken stabiliseerde zich. We kregen samen een dochter.

Door het alleen zijn (dochter op school en vrouw werken) en de financiële problemen (werk kwijt door drankgebruik, ziekenhuiskosten want mijn lever gaf problemen, …) begon ik erg veel te drinken, tot 1 fles wodka per dag. Ik zorgde er altijd voor dat ik vrij nuchter was als mijn dochter wakker was en nadien dronk ik gewoon verder. Maar de drank begon mijn leven te bepalen.

                                               

 

De huisdokter heeft zijn bezorgdheid geuit naar mij i.v.m. mijn drinkgedrag. Ook mijn vrouw kon er niet meer tegen en heeft me voor de keuze gesteld: ofwel haar en onze dochter ofwel de fles. Toen heb ik beslist om in opname te gaan op Archipel. In het begin heb ik erg afgezien: angst, beven, misselijkheid, … maar geleidelijk heb ik geleerd hoe anders om te gaan met de dingen. De oplossing beperkt zich echter niet tot het stoppen met drinken. Het is veel meer dan dat,… Het is ook geen knop die je kan omdraaien, want die knop draait toch zot. Woorden vinden voor wat ik voelde was niet simpel en daar hebben ze me hier goed mee geholpen.”