Unieke samenwerking tussen zorgeenheid Archipel en de AA  


                                     ‘Nuchter worden is geen probleem, het blijven is iets anders’  


Om dit probleem aan te pakken is Archipel, de zorgeenheid verslavingszorg van PZ Bethaniënhuis, een unieke samenwerking gestart met de AA. Sinds de herfst van 2013 geven zorgverleners van Archipel samen met twee ervaringsdeskundigen van de AA een therapiemodule ‘spreken over alcohol’ voor een groep van maximum acht patiënten van verschillende zorgeenheden. De bedoeling is nazorg te integreren in de behandeling, patiënten aan te moedigen om over hun alcoholverslaving te blijven praten met lotgenoten en op die manier de kans op herval bij terugkeer naar de thuissituatie te verkleinen.  


Belang van nazorg  

We vroegen aan één van de ervaringsdeskundigen van de AA wat het belang is van deze module? ‘In deze sessies willen we het belang van nazorg belichten. Na een opname houdt het namelijk niet op. Nuchter worden is geen probleem, het blijven is iets anders. Waarom? ‘Bij terugkeer naar de maatschappij zijn er gebeurtenissen die je aanzetten om terug naar de fles te grijpen. Relatieproblemen, stress op het werk, leren omgaan met verlies, noem maar op. Vaak krijg je het gevoel dat je de situatie niet aankan. Je moet een reflex ontwikkelen om problemen aan te pakken. Maar ook als het weer goed gaat, moet je blijven werken aan jezelf.’  

Na opname keer je als patiënt terug naar de samenleving en moet erin functioneren. Hierbij kan je best wat hulp gebruiken. Terugkomdagen in het ziekenhuis vangen veel op, maar volstaan niet. Daarom brengen organisaties die instaan voor nazorg mensen met gelijkaardige problemen in contact. Op die manier wordt de overgang naar de maatschappij kleiner en maken we mensen bewust van het feit dat er een opvangnet is.’  


Spreken uit eigen ervaring  

‘Toen ik zelf uit opname kwam uit PC Bethanië, was ik mijn gezin en mijn werk kwijt. Ik woonde in een armzalig klein appartementje. Iemand uit de AA zei me: ‘wat sta jij er goed voor. Het kan alleen maar beter gaan.’ Het was een slag in mijn gezicht en vanaf dat moment is het me gelukt om me te herpakken. Zoveel mensen uit mijn naaste omgeving waren hem al voorgegaan toen ze me vertelden dat ik fout bezig was, zonder resultaat. Ik moest deze woorden horen uit de mond van een wildvreemde en plots lukte het wel. Hoe dat komt? Je komt in een zelfhulpgroep en andere mensen laten je zien dat je niet alleen bent met je probleem. Dat schept een vertrouwensband. Er ontstaat luisterbereidheid. Dat is precies de sleutel naar een andere state of mind, een zekere rust. Maar het is heel hard werken en geduld uitoefenen vooraleer je je problemen erkent en erover durft te praten. Dat is een reusachtige stap.’  

‘Deze sessies geven maakt deel uit van de 12de stap van ons eigen programma. Elke keer dat ik iemand zijn verhaal hoor doen, is dat de bevestiging dat ik nooit mag opgeven. Een mens moet normaal kunnen functioneren, met alles erop en eraan: ook kinderen opvoeden, werken, deelnemen aan de maatschappij. Maar dan wel zonder een verslaving, en dat is voor mij het moeilijkste wat er is. Ondertussen weet ik het zeker: je kan het leren!’