Wat je kan bedenken, kan je maken!


Professor Gobelijn? Wel, die blijkt op ons domein te werken! Hij heeft misschien (nog) geen vliegende bol en geen grijze snor, maar verder lijkt collega en uitvinder Jurgen Dul van de technische dienst verdacht veel op hem.  

 

                                      

Elektronica met de paplepel

Jurgen is zijn hele leven lang al gepassioneerd door elektronica. Op zijn 12de was hij reeds bezig met het uit elkaar schroeven van printplaten om te bestuderen hoe de techniek in elkaar zit. Om ze vervolgens opnieuw ineen te schroeven en tot zijn tevredenheid vast te stellen dat ze nog functioneren. Zijn vader kocht in 1996 als één van de eersten een Tulip IBM computer, waar hij heel fier op was. Jurgen had er niet beter op gevonden dan het hele ding uit elkaar te halen, tot grote paniek van papa Dul! Geen nood, hij kreeg hem terug gemonteerd en werkend! Via zijn vader kreeg hij de technische microbe te pakken. Zo vertelt Jurgen dat ze in het pre-gsm tijdperk al een intern telefoonsysteem hadden, waarmee de verschillende kamers in verbinding stonden. Ook zijn opa was een superhandige kerel die hem op 14-jarige leeftijd zijn eerste koperen knikkerbaan leerde solderen. Elektronica studeren, was dus een evidente keuze. Vandaag bedenkt Jurgen nog steeds handige toepassingen om het dagelijks leven te vereenvoudigen. Zo fietst Jurgen elke dag aan een gemiddelde snelheid van 40 km/uur naar het werk op een zelfgeknutselde fiets. Hij bouwde een motor in het voorwiel, combineerde dit met een controller om de motor te bedienen en zocht naar een compatibele batterij die hij in zijn rugzak meedraagt. Niet zo bijzonder, denk je? Tot je begrijpt dat hij dit in zijn mountainbike heeft ingebouwd. In een oogwenk wisselt hij het voorwiel en beschikt hij opnieuw over zijn gewone mountainbike, waarmee hij in de bossen van Kasterlee rondploegt.  


Van knikkerthermometer tot unicycle

Of hij nog andere projecten heeft? Thuis heeft Jurgen vochtsensoren bij zijn planten geplaatst, zodat hij ze nooit zelf water moet geven. Ontwaken doet Jurgen met een lamp die hij bij Ikea kocht. Een kwartier voor zijn wekker afloopt, gaat die lamp geleidelijk aan, zodat dit een zonsopgang simuleert. Hiervoor ontwikkelde hij een module die aan een dimmer is gekoppeld.
Nu hij vaste werkuren heeft sinds hij als elektricien bij de technische dienst werkt, kon hij twee jaar geleden aan de bacheloropleiding elektronica bij Thomas More in Geel starten. Elk jaar moet hij een eindwerk realiseren. Het afgelopen jaar ontwikkelde hij hiervoor een ‘knikkerthermometer’: een digitaal aangestuurde thermometer die je niet als dusdanig herkent! Hij soldeerde zelf de knikkerbaan. Het werd zo’n intrigerend toestel dat bezoekers hem uitleg vragen over het ‘kunstwerk’ dat thuis op de salontafel staat.

Hij haalt zijn data bij het weerstation van Beerse dat elke seconde zeer nauwkeurig de temperatuur meet. Het toestel zet deze data om in het juiste aantal knikkers. Centraal zit een schroef van Archimedes die de knikkers omhoog stuwt. Langs de prachtige koperen knikkerbaan rollen de knikkers bij temperatuursdaling terug naar de basis. Bovenop de knikkerbaan zijn er led’s gemonteerd die aangeven of de temperatuur aan het stijgen (rode led’s) of dalen (blauwe led’s) is. Lichtsluizen en sensoren leiden alles in goede banen. De juryleden waren onder de indruk en raadden Jurgen aan om er een patent op te nemen!

Jurgens grote voorbeeld is Lieven Scheire omdat hij ook met techniek bezig is en de principes heel helder kan uitleggen. Voor het eindwerk van dit schooljaar werkt Jurgen aan een robot die zichzelf stabiliseert. Deze robot is een tussenstap in de ontwikkeling van een unicycle: een elektronische éénwieler om zichzelf te verplaatsen. Wordt vervolgd ...