“Ik heb verschillende depressies achter de rug. Altijd heb ik gedacht dat ik het zelf aankon. Tijdens een zware periode, 2 jaar geleden, ben ik thuis gebleven van het werk. Ik ben toen voor de eerste maal in mijn leven op gesprek geweest bij een psychiater. Tijdens de ambulante behandeling heeft deze bij mij een bipolaire stoornis vastgesteld. Ik moest verschillende soorten medicatie proberen alvorens ik mij een beetje beter voelde. Ik heb stilgezeten tot er begin dit jaar een klik kwam. Ik wilde vooruit! Ik wilde uit mijn zetel! De psychiater verwees mij naar een afdeling voor dagbehandeling. Na een verkennend gesprek werd er besloten dat ik kon starten. Ik volg hier therapiesessies die begeleid worden door een team van deskundigen, samen met een aantal andere mensen. Je merkt dat je niet de enige bent met problemen. Vanuit de groep krijg je veel tips en je hoort veel verhalen hoe anderen omgaan met hun problemen. De therapeuten besteden niet alleen aandacht aan mijn verleden, maar ook aan hoe ik me NU voel. Ik krijg inzicht over hoe ik in het leven sta en waarmee ik bezig ben. Ik leer hier omgaan met mijn moeilijke momenten, met mijn stemmingswisselingen. Ik ben reeds enkele maanden in behandeling. Ik voel me al een pak sterker dan de eerste dagen op dagbehandeling. Ik weet dat ik er nog niet helemaal ben, maar ben er gerust in dat ik het zal halen.”

“Na een residentiële opname, maakte ik de overstap naar de dagbehandeling op Horizon. Terug een nieuwe afdeling, nieuwe therapeuten, nieuwe medepatiënten, … Genoeg om onzekerheid op te roepen. Ik kwam terecht in een groep mensen die ook worstelden met allerhande psychische problemen. De begeleiding en de andere groepsleden hebben me goed opgevangen. Mede door het groepsgeheim, dat wil zeggen dat de verhalen binnen de groep blijven, voelde ik me snel op mijn gemak. Samen met het team stond ik stil bij de doelstellingen die ik wil bereiken. Deze worden regelmatig herzien. Bij enkele haalde ik het gewenste resultaat, maar onderweg zijn er ook enkele nieuwe werkpunten bijgekomen. Onder begeleiding van verschillende therapeuten ben ik aan de slag gegaan. Ik maakte kennis met o.a. bewegingstherapie, creatieve therapie, maar ook met therapieën waar het spreken en het luisteren belangrijk zijn zoals een weekendbespreking, groepspsychotherapie, een terugblik. De begeleiding heeft geen pasklare antwoorden, maar ze leren mij stil te staan bij wat me eigenlijk bezig houdt. We zoeken samen naar manieren om beter met mijn problemen om te gaan of om oplossingen te zoeken. We staan niet alleen stil bij wat minder goed gaat, maar ook bij zaken die wel goed lopen. Dit geeft me meer zelfvertrouwen. Het is soms heel confronterend, maar anderzijds ook heel bevrijdend want door de confrontatie heb ik al veel meer inzicht over mezelf verworven. Buiten de therapieën is er ook plaats voor humor, een gezelschapsspel, of gewoon samen zijn.”